Gözlerine perdelerin çekildiği zamanı hatırlamıyorsan, kalbinin kimler tarafından mühürlendiğini anlamıyorsan artık sen yoksun demektir.
Hayata gözlerini açtığında tüm yaratılanları görüyordun, kalbin tertemiz ve her duruma açıktı. Ancak zamanla kalbine bir mühür, gözlerine ise bir perde çekildi, peki neden biliyor musun? Sana verilenleri, senin için yaratılanları unutmaya, insanlığını bir kenara atarak madde peşinde koşmaya başladın. Aslında bu madde senin bilinçaltına ilk önce kelime olarak yerleştirildi. Sonra da fiziksel olarak sana sunuldu ve sen tüm sunulanları kabul ettin.
Her gün aynaya baktığında bir hükümcü gördün, o gördüğün hükümcü senin nefsindi, sürekli sahip olmak istedi. Şundan da bundan da ve ondan da… Ne oldu?
Dünyayı sana verdik. Evreni de sana verdik, sonuç? Hiçliğin bozuldu mu? Ebediyete kadar yaşadığını farz ettik, ne oldu, mutlu mu oldun? Yoksa tatmin mi oldun? Hiçliğine hiçlik kattın. Ama sen bunun farkına varamadın. Varlık, sevgi ve saygı üzerine var olmuştur. Başka hiçbir amacı yoktur. Sen artık sadece yaşayan bir canlısın, yaratılışı göremeyen, varlığını kalbinde hissedemeyen ölümlü bir canlı. O kadar…